Bakijska džamija
Mesdžid Duradžik hadži Ahmeda — na početku ulice Sagrdžije, čini jedinstvenu cjelinu sa prostorijama Pokopnog društva Bakije.
Mesdžid Duradžik hadži Ahmeda
Bakijska džamija ili, izvorno, mesdžid Duradžik hadži Ahmeda, smještena na početku ulice Sagrdžije, čini jedinstvenu cjelinu zajedno sa prostorijama Pokopnog društva Bakije.
Prvi put se spominje početkom 17. vijeka. Džamija ima dimenzije 13 × 9 m, pa je za razliku od ostalih sarajevskih džamija nešto izdužena. Ima dva ulaza i lijepu kamenu munaru. Mihrab je dosta širok i sa stalaktitima, a mimber, ćurs, musandra i šiše izgrađeni su od drveta. Pred ulazom iz ulice Sagrdžije je manji harem sa šadrvanom.
U kompleksu džamije nalazi se i manje turbe u kojem su ukopani Zekerija Čelebija, Mustafa ef. Potogija i jedna nepoznata osoba. Također, tu je i česma koja se nalazi na obodu harema.
Osim standardnih aktivnosti, u Bakijskoj džamiji redovno se uče ženski tevhidi i mevludi, a otvorena je i za sve druge sadržaje koji priliče islamskoj tradiciji — kako članovima Društva, tako i ostalom građanstvu.
Renoviranje i obnova
Džamija je, zahvaljujući prevashodno Društvu, hadži Fuadu Šehbajraktareviću i dipl. arhitekti Mufidu Garibiji, u potpunosti renovirana i obnovljena u periodu od 2001. do 2003. godine.
Natpis na ulazu u džamiju
Bismillah, ve bi šefaʼati Muhammed Resulullah.
Mesdžid hadži Ahmeda Duradžika bî sagrađen druge polovine 16. vijeka. Ovaj mesdžid prvi obnovi bosanski valija Mehmed-paša Kukavica, pa to potaknu Mejliju da sroči kronogram: „Lijepo li je ovo uzvišeno zdanje poput Mesdžidul Aksaʼa.” Vakif rekonstruiranog i obnovljenog mesdžida bijahu Pokopno društvo Bakije sa njegovim pročelnikom i mutevelijom ovoga časnog mjesta hadži Fuadom Šehbajraktarevićem, 1423. hidžretske ili 2003. godine po Isaʼu, a pod pokroviteljstvom arhitekte i neimara Mufida Garibije.
Mufid Garibija — arhitekta i neimar
Rođen u Sarajevu 1960. godine. Diplomirao na Arhitektonskom fakultetu u Sarajevu. Dobitnik je prve internacionalne nagrade za dizajn u umjetničkoj filateliji na svjetskoj smotri iz oblasti kulture 1999. godine u Asiagu (Italija), u konkurenciji 87 zemalja.
Osim stvaralaštva iz oblasti arhitekture, Garibija se bavi i dizajnom, posebno u oblasti mas-medija.